|
9. ULAŞTIRMA POLİTİKASI
Serbest ticaret ilkelerine dayanan dünya küresel ekonomik düzeninde
Ulastırma Politikaları büyük önem tasımaktadır. Küresellesmenin
hızlanmasının baslıca nedenleri arasında, geçen yüzyılda ulastırma
yöntemlerinde ve teknolojide kaydedilen hızlı gelismeler yer almaktadır.
Bu durum, hem ulus devletleri, hem AB ve benzeri bölgesel örgütlenmeleri,
ulastırma sektörlerini düzenleyecek ve ortak standartlara baglayacak
mevzuat ve anlasmalar üretme çabası içine itmistir. Ulastırma sektörü
Topluluk GSY)H’sının %10’unu, toplam istihdamın %7’sini, üye ülke
yatırımlarının %40’ından fazlasını ve enerji tüketiminin %30’unu
kapsamaktadır. Zaman içerisinde )iç Pazar’ın tamamlanması hedefi
dogrultusunda, sınırların kaldırılması ve deniz tasımacılıgının
serbestlestirilmesi gibi açılımlar “Ortak Ulastırma Politikası”nın
olusmasına yol açmıstır. Avrupa Toplulugu’nu Kuran Antlasma’nın 70–80.
maddelerinde temel bulan Ulastırma Politikası çok sayıda ikincil mevzuata
dayanmaktadır. Ulastırma Politikası için çıkarılan mevzuat, tek basına tüm
AB müktesebatının %10’unu kapsamaktadır.
Ulastırma Politikası; karayolu ulasımı, demiryolu ulasımı, denizyolu
ulasımı ve hava ulasımının yanı sıra, iç su yolları ulasımı, çoklu tasıma
ve lojistik, sehiriçi ulasım, ulasım altyapısı ücretlendirme politikası
alt sektörlerine ayrılmaktadır.
Ulastırma Politikası’nın temel öncelik ve amaçları su sekilde
sıralanabilmektedir:
_
Rekabetin düzenlenmesi ve bu dogrultuda sürdürülebilir ulasım metodlarının
agırlık kazanması,
_ Mali
ve yasal sorunların asılması,
_
Kullanıcı odaklı politikalar gelistirilmesi,
_
Ulasım sektöründeki küresellesme nedeniyle olusan sartlara uyum saglanması. |
