|
13. SOSYAL POLİTİKA VE İSTİHDAM
Yasam
ve çalısma kosullarını düzenlemeye yönelik tedbir ve çabaların bütününü
teskil eden sosyal politika ve istihdam kavramına iliskin olarak Avrupa
Birligi’nin tam anlamıyla uyumlastırılmıs bir politikası olmayıp, Sosyal
Politika alanındaki birçok konu hala üye ülkeler düzeyinde ele
alınmaktadır. Sosyal Politika ve İstihdam baslıgının yasal çerçevesine
bakıldıgında, Avrupa Toplulugu’nu kuran Antlasma’nın (Roma Antlasması) son
derece sınırlı sayıda hüküm içermekte oldugu görülmektedir.
İstihdam
konusunu düzenleyen 125-130. maddeler Avrupa Toplulugu’nu kuran
Antlasma’da 8. Baslık, Sosyal Politika’yı düzenleyen 136-148. maddeler ise
11. Baslık altında ayrı olarak düzenlenmistir. Öte yandan, Amsterdam
Antlasması’nda degisiklige ugrayan Topluluk temel ilkelerine dair 2. ve 3.
madde ile cinsiyet, ırk veya etnik köken, din, inanç, engellilik, yas veya
cinsi tercihe dayanan ayrımcılıkla mücadele etmeye iliskin 13. madde
konuya iliskin diger baslıca hükümlerdir.
Birincil mevzuatı teskil eden Avrupa Toplulugu’nu kuran Antlasma’daki söz
konusu hükümlerin yanı sıra, üye ülkelerin, is saglıgı ve güvenligi, İş
Hukuku, kadın-erkek esitligi, sosyal diyalog, istihdam ve sosyal koruma
politikaları arasında uyum saglanması amacıyla tüzük ve direktifler
çıkarılmaktadır.
Nitekim, Avrupa istihdam ve sosyal politikasının amacı, aktif, katılımcı
ve saglıklı bir topluma ulasmak amacıyla yasam kalitesinin
iyilestirilmesidir. Bu politikanın kapsamına, issizlerden yaslılara,
özürlülerden sosyal olarak dıslanan ve ayrımcı muameleye maruz kalan bütün
Birlik vatandasları dahil edilmektedir. |
